DE LAATSTE RECHTE LIJN

Nog even begrijp je welke muziek
Murmelend zing je een favoriet lied mee

Laat de plaat maar draaien, je voelt je goed
Verdwalend in verleden, bijna vergeten tijd

De laatste bocht gepasseerd
Er is geen weg terug
Geen woorden meer om te bespreken
Geen gebaren meer om te verstaan

Bij een verandering in de kamer
trek je de ogen nog eens open
bij een groet, een vraag
brabbel  je een onverstaanbaar antwoord

je bent er nog
in een laatste rechte lijn
hoeveel gedachten zal je nog passeren
tot de dood ons scheidt

© Luc november 2012

RONDLOPEN IN DE STRATEN

rondlopen in de straten om niets te zien of te ontwaren

verwonderd dat ik word aangekeken door wie
ik voel de ogen op mijn rug branden maar durf
niet om te draaien want ik begrijp niet hoe
iemand zich in mij kan interesseren nu
 
in een drukke straat met veel lawaai
zo ver van huis want ik ben op trektocht
waardoor ik helemaal niet kan begrijpen
waarom ik hier bekeken word
 
gewoon zoals anders weg met de fiets
een rondrit van enkele honderden kilometers
door plaatsen die op kaart en internet zijn verkend
maar nog niet met het blote oog bewonderd werden
loop ik hier nu, fiets aan de hand
maar toch verwonderlijk
want nu ben ik voor het eerst alleen
 
in een drukke straat met veel lawaai
zo ver van huis want ik ben op trektocht
waardoor ik helemaal niet kan begrijpen
waarom ik hier bekeken word
 
rondom mij is zoveel ongewoon te zien
mensen met een ander uiterlijk, anders gekleed
minder gehaast slenteren ze voor mij uit
bekijken, blijven rustig keuvelen met veel handgebaar
tussen druk getoeter en massa’s auto’s
houden ze kennissen aan om te beleven
bekijk ik en voel me zo een gehaaste vreemdeling
 
in een drukke straat met veel lawaai
zo ver van huis want ik ben op trektocht
waardoor ik helemaal niet kan begrijpen
waarom ik hier bekeken word
 

© Luc november 2012